Βιβλιοδρομίες
Ιουν 7th, 2008 by admin
Έχω λάβει μέρος σε πολλούς διαγωνισμούς και πιστεύω πως ένας απ τους καλύτερους ήταν οι Βιβλιοδρομίες .
Οι Βιβλιοδρομίες δεν είναι όπως οι άλλοι διαγωνισμοί, είναι ξεχωριστές. Απαιτούν από αυτόν που θα συμμετέχει να είναι καλός και γρήγορος αναγνώστης βιβλίων, γιατί όπως λέει και το όνομα του αγώνα, έχει να κάνει με βιβλία. Ο συμμετέχων χρειάζεται απαραίτητα να είναι μαθητής της Δ΄, Ε΄ ή Στ΄ τάξης και εφόσον διαβάσει τα βιβλία που θα του δοθούν, θα πρέπει να πάει στο Κολέγιο Ρόδου για να εξεταστεί.
Mια μέρα έφτασε στο σχολείο μου ένα χαρτί που ανακοίνωνε πως θα γινόντουσαν οι Βιβλιοδρομίες της Ρόδου όπως όλες τις χρονιές.
Από την τάξη μου πήρε μέρος μια ομάδα τριών μαθητών, ο Γιώργος Μουτσινάς, ο Μηνάς Λυριστής και εγώ.
Αμέσως η μικρή ομάδα μας άρχισε να διαβάζει τα βιβλία που μας είχαν καθορίσει. Τα βιβλία είχαν σχέση με ταξίδια και περιπέτειες.
Κάποτε τελείωσε το διάβασμα και ήρθε η ώρα του ταξιδιού. Οι ετοιμασίες άρχισαν.Στο ταξίδι αυτό θα μας συνόδευε η Διευθύντρια του σχολείου μου.Θα ερχότανε μαζί μου ο πατέρας μου και η χαρά μου ήταν απερίγραπτη. Ποτέ άλλοτε δεν είχα μοιραστεί ένα ταξίδι μαζί του. Έτσι τώρα πατέρας και γιός θα απολάμβανε ένα υπέροχο διήμερο ταξίδι μαζί.
***
Φτάσαμε στη Ρόδο χωρίς να καταλάβω κι αυτό έγινε γιατί η απόσταση Κάρπαθος – Ρόδος με το αεροπλάνο είναι περίπου είκοσι λεπτά. Αφού φάγαμε μεσημεριανό μας πήγαμε να βολευτούμε στο ξενοδοχείο μας. Ο χρόνος πέρασε γρήγορα και πριν καλά καλά το καταλάβουμε έφτασε η ώρα που έπρεπε να φύγαμε για το Κολέγιο Ρόδου.
Στο δρόμο σκεφτόμουνα πώς να είναι το Κολέγιο που τόσα είχα ακούσει γι’ αυτό. Όμως είχα και αγωνία για το αν θα γράψουμε καλά . Όταν φτάσαμε είδα πως δεν ήταν όπως το περίμενα. Έμεινα άφωνος. Για να καταλάβετε ήταν ένα τεράστιο ιδιωτικό σχολείο που είχε αμέτρητες αίθουσες, κολυμβητήριο, γήπεδα μπάσκετ, βόλεϊ, τένις, στίβου και ποδοσφαίρου. Το σχολείο μου στην Κάρπαθο έμοιαζε μπροστά του σαν φτωχός συγγενής. Ο πατέρας μου είδε τον θαυμασμό μου για αυτό το σχολείο και με ρώτησε πως θα ένιωθα αν για κάποιο λόγο έπρεπε να φύγουμε από την Κάρπαθο, να έρθουμε στην Ρόδο και να πήγαινα σε αυτό το σχολείο. Αυτό με έκανε να σκεφτώ την δασκάλα μου και τους συμμαθητές μου. Όχι, δεν θα άλλαζα το σχολείο μου για τίποτα!
Ανεβαίνοντας τις σκάλες προς την αίθουσα που θα αξιολογούμασταν ένιωθα την αγωνία μου να κορυφώνεται. Ευτυχώς όμως όλα πήγαν καλά. Μόλις φτάσαμε στρωθήκαμε στο γράψιμο για δύο ώρες κι αργά πια το απόγευμα φύγαμε από το Κολέγιο και πήγαμε για φαγητό.
Την επόμενη μέρα κάναμε βόλτες στο νησί. Επισπευτήκαμε σχεδόν όλα τα μουσεία και την παλιά πόλη. Δεν κατάλαβα πότε ήρθε η ώρα της επιστροφής. Στεναχωρήθηκα γιατί ήθελα να καθίσω λίγο ακόμα και να ξεχάσω τις έγνοιες και τις υποχρεώσεις του σχολείου, αλλά δυστυχώς έπρεπε να φύγω.
Ήταν μια υπέροχη εμπειρία όχι όμως μόνο το ταξίδι αλλά και ο αγώνας μας. Ακόμα θα ήθελα να πω πως δεν πήραμε βραβείο αλλά βαθμολογηθήκαμε καλά. Επίσης δεν θα έλεγα όχι να το ξαναέκανα άλλη μια φορά.
The Flash Player and a browser with Javascript support are needed..
