Η ΚΑΡΠΑΘΟΣ ΜΟΥ

 

"Μες του Αιγαίου τα νησιά"

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Από το CD "Τα τραγούδια που αγαπήσαμε…" του μαθητικού συναιτερισμού του Δημοτικού σχολείου Πυλών Καρπάθου"

 

    Σήμερα θα φτιάξουμε ένα γαλανό ουρανό κι έναν πολύχρωμο ανθόκηπο. Αλλά γιατί; Χρειαζόμαστε έναν καθαρό ουρανό να αναπνέουμε και μια γη να φυτεύουμε τα λουλούδια μας. Έχουμε ανάγκη αέρα δροσερό αλλά και ήλιο και σελήνη και αστέρια – όπως, και χώμα καθαρό, χωρίς σκουπίδια, για να μετράμε τα χρώματα που μοσκοβολούν.

   Μένουμε στην Κάρπαθο κι όλα εδώ είναι όμορφα και παστρικά. Την ημέρα ο ουρανός είναι γαλάζιος τόσο που νομίζεις ότι οι άγγελοι των έπλεναν όλη τη νύχτα. Τα σύννεφα είναι φιλικά, κατηφορίζουν τις πλαγιές χωρίς να ντρέπονται κι έρχονται στα πεζούλια να παίξουν μαζί μας. Τη νύχτα νομίζεις πως όλα τα αστέρια βγήκαν σεργιάνι στην απλωσιά και ντύθηκαν και στολίστηκαν σα νυφοπάζαρο και καμαρώνουν.

    Η γη εδώ είναι Κυρά αρχόντισσα, γεμάτη αρώματα που δείχνουν τον χαρακτήρα της: ρίγανη για το σκέρτσο της, φασκόμηλο για τη συμπάθεια, βασιλικοί για το μεγαλείο της, κάπαρη για τη φιλαρέσκειά της, ελιές για την ταπείνωση της, μυρτιές για την ευσέβειά της και "δάκρυα" για τη μεταμέλειά της.

   Μια χορωδία από εκκλησάκια που ψέλνουν σιωπηλά “ευχαριστώ” στον Δημιουργό και Θεό της… Και καμπανούλες που μελωδικά λικνίζονται χορεύοντας στη μουσική από τα καμπανάκια των προβάτων και τα σκόρπια σόλα των βελασμάτων τους. Πίνουν μάραθο μεθούν και σκαρφαλώνουν ως το Σταυρό, στην κορυφή, φωνάζοντας από κει πάνω: “ελάτε, ελάτε κι εσείς, ανεβείτε εδώ ψηλά, ν’ αγγίξετε ουρανό και να σωθείτε…”

   Γη και Ουρανός, λοιπόν.

   Αυτό μας λείπει. Να πατάμε γερά στη γη κοιτώντας Ουρανό προχωρώντας πιο σιμά σ’ Αυτόν που μας έδειξε τον Εαυτό του, κατεβαίνοντας από ψηλά στα χαμηλά, εδώ κάτω…

Τετάρτη 27 Φεβρουαρίου

Ημέρα πρώτη